Polska i jej droga do członkostwa w Unii Europejskiej

Kiedy Polska przystąpiła do Unii Europejskiej?

O północy 1 maja 2004 r. Polska stała się członkiem Unii Europejskiej. Akcesja, będąca podstawą prawną członkostwa Polski w UE, nastąpiła na mocy Traktatu Akcesyjnego podpisanego 16 kwietnia 2003 r. w Atenach w Grecji i była wynikiem wieloletnich starań i działań wielu rządów.

Etapy integracji Polski z Unią Europejską

Proces integracji Polski rozpoczął się w Atenach 8 kwietnia 1994 roku, kiedy to Polska złożyła wniosek o członkostwo w Unii Europejskiej. Polski wniosek został potwierdzony przez wszystkie państwa członkowskie na konferencji w Essen w dniach 9-10 grudnia 1994 roku.

Traktat akcesyjny podlegał zatwierdzeniu i przyjęciu bezwzględną większością głosów przez Parlament Europejski (9 kwietnia 2003 r.) oraz jednogłośnie przez Radę Unii Europejskiej (14 kwietnia 2003 r.).

European Union flag

Kolejnym etapem była jego ratyfikacja przez wszystkie państwa członkowskie zgodnie z wymogami konstytucyjnymi obowiązującymi w każdym kraju (z wyjątkiem Irlandii). Traktat wszedł w życie po zakończeniu unijnej procedury ratyfikacyjnej. W Polsce proces jego przyjęcia przyjął formę ogólnokrajowego referendum, które odbyło się w dniach 7-8 czerwca 2003 roku. Polscy obywatele odpowiadali na pytanie: "Czy wyraża Pan/Pani zgodę na przystąpienie Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej?".

Według oficjalnych wyników PKW do urn poszło 58,85% uprawnionych do głosowania (tj. 17 586 215 osób) z 29 868 474, z czego 77,45% (tj. 13 516 612) odpowiedziało "tak" na zadane pytanie. 22,55% z nich (tj. 3 936 012) odpowiedziało "nie". Oddano również 126 194 nieważnych głosów.

Które kraje przystąpiły do Unii Europejskiej w 2004 roku?

Wraz z Polską w maju 2004 r. do Unii Europejskiej przystąpiły również następujące kraje: Cypr, Czechy, Estonia, Węgry, Łotwa, Litwa, Malta, Słowacja i Słowenia. Było to największe rozszerzenie w historii UE.

European Union countries

Członkostwo w UE wpływa na rozwój gospodarczy Polski poprzez regulacje unijne, handel zagraniczny, transfery z budżetu UE, bezpośrednie inwestycje zagraniczne i swobodny przepływ osób.

Stawanie się obywatelem polskim na mocy prawa krwi

Obywatelstwo polskie jest przekazywane "prawem krwi". Jeśli jedno z rodziców posiada polskie obywatelstwo (lub jest osobą polskiego pochodzenia), przechodzi ono na dziecko niezależnie od tego, czy urodziło się ono w Polsce, czy za granicą.
Dotyczy to również osób urodzonych w krajach posiadających "prawo ziemi", np. w USA. Jeśli urodziłeś się w USA z co najmniej jednym polskim rodzicem (lub rodzicem polskiego pochodzenia - z polskimi dziadkami), możesz ubiegać się o polskie obywatelstwo pomimo faktu, że nabyłeś obywatelstwo amerykańskie po urodzeniu.

Korzyści płynące z posiadania polskiego obywatelstwa

Po otrzymaniu polskiego obywatelstwa stajesz się nie tylko obywatelem polskim, ale także obywatelem europejskim. Dlaczego o tym wspominamy? Możliwość nazywania się obywatelem europejskim i łatwy dostęp do UE to główne korzyści płynące z polskiego obywatelstwa.

Narodowość polska a obywatelstwo polskie - jaka jest różnica?

Pojęcie obywatelstwa polskiego nie posiada definicji ustawowej. W doktrynie definiowane jest jako pewnego rodzaju więź prawna łącząca osobę fizyczną z państwem, polegająca na przynależności tej osoby do tego państwa. Wyraża się ona w zapewnieniu obywatelom przez państwo praw i nałożeniu na nich obowiązków, które istnieją po to, aby wskazać sposoby nabycia i zachowania obywatelstwa oraz związane z tym uprawnienia lub ich brak.