Blog

"Każdy człowiek we współczesnym świecie jest członkiem dwóch podstawowych społeczności: rodziny i całego społeczeństwa zorganizowanego w państwo. Z tej przynależności wynikają pewne cechy człowieka, które określają jego pozycję w każdej z tych społeczności i pozwalają odróżnić go od innych ludzi" (J. Ignatowicz).

Pytanie o to, jak długo trwa nabycie polskiego obywatelstwa przez zejście, jest dość często zadawane przez naszych klientów. Oczywiście każdy chciałby planować z wyprzedzeniem i uzyskać prostą odpowiedź. W innych przypadkach nasi klienci mają już zaplanowane sprawy w Europie, takie jak rozpoczęcie pracy lub studiów, lub muszą załatwić pewne sprawy prawne w Polsce.

W Polsce obywatelstwo jest instytucją prawną regulowaną przez prawo administracyjne, a to ostatnie, z najbardziej ogólnej perspektywy, należy do gałęzi prawa publicznego, w przeciwieństwie np. do prawa cywilnego czy handlowego, które stanowią prawo prywatne.

Jeśli masz polskich przodków i zastanawiasz się, czy kwalifikujesz się do uzyskania polskiego obywatelstwa przez pochodzenie, jest na to prosty sposób. Najpierw musisz ustalić, czy kwalifikujesz się do potwierdzenia swojego polskiego obywatelstwa przez pochodzenie i udowodnić, że jeden z Twoich przodków posiadał polskie obywatelstwo, a następnie ustalić, że nie zostało ono utracone przez żadnego z członków Twojej rodziny spokrewnionych z Tobą przez krew.

Obywatelstwo jest instytucją prawną, co oznacza, że jest ono kształtowane przez prawo. Normy prawne definiujące obywatelstwo najczęściej określane są mianem ustaw o obywatelstwie. Przez ustawy o obywatelstwie rozumie się regulacje prawne poświęcone kwestiom posiadania, nabywania i utraty obywatelstwa, a także trybom i organom odpowiedzialnym za rozstrzyganie spraw związanych z obywatelstwem polskim.

Szczególną moc dowodową w postępowaniu o nadanie obywatelstwa polskiego mają urzędowe dokumenty zagraniczne, takie jak m.in. akty urodzenia, akty małżeństwa, zaświadczenia o obywatelstwie czy zaświadczenia o odbyciu służby wojskowej.

Wielkie ruchy ludności na krótko przed, w trakcie i w wyniku II wojny światowej w dużej mierze dotyczyły ludności żydowskiej: osób uciekających przed Holokaustem, ale także ocalałych z Holokaustu, którzy z różnych powodów zdecydowali się lub zostali zmuszeni do opuszczenia swoich poprzednich domów.